ساکت شب

شبهای ساکت

siyavash40@gmail.com (ققنوس) — Tue, 09 Sep 2008 19:53:00 +0000

دل تنگ شدم امروز تمام داشته های نداشته ام را.گرمی آغوش لبهایت و داغی لذت بخش دستان سردت را.زیبا بودی امروز وچقدر پیراهنت به تو می آمد.رنگ شب بود بی هیچ طرح و حرکت اضافه ای،درست مثل شبهای سردمان که هرچه بود سادگی بود

دل تنگ شدم برای آن سیگار کشیدنهای شبانه مان که همیشه خوب می دانستی کی روشنش کنی.کندو کاو پس از

سیگارمان را هم دل تنگ شدم امروز

دل تنگ شدم آن تلاش عظیمت را برای شکستن گاه به گاه سکوت مقدسمان که کلافه ات می کرد گاه به گاه و هنوز

هم میکند،کلافه ات

ما هنوز همانیم؟تو همانی،می دانم.خسته از بچگی های من.خسته از شخصیت متغیر من که گاه سیفون می کشد تمام زندگانی ام را

!شوکه شدم امرو دیدنت را و چه حالی داد بوسیدنت

دل تنگم،میدانی؟می دانی

"دل تنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند اینجا"

راستی گفتم پیراهنت چقدر به اندام استخوانی ات می آمد؟

مشروب دارم،سیگار هم.و پرم از تنهایی امشب.توهم پیکی بزن

من،سکوت

siyavash40@gmail.com (ققنوس) — Mon, 14 Apr 2008 12:55:00 +0000

و من هرگز نفهمیدم غوغای آدمیان را،به همان سان که آنها سکوتم را

کجا بودم،کجا رفتم

siyavash40@gmail.com (ققنوس) — Fri, 04 Apr 2008 18:10:00 +0000

من فقط ساز می زدم،ساز نمی شدم

و این اشتباه من بود

نوشته ای برای هیچ کس

siyavash40@gmail.com (ققنوس) — Wed, 05 Mar 2008 19:08:00 +0000

نه مرادم،نه مریدم،نه پیامم نه کلامم،نه سلامم،نه علیکم،نه سپیدم،نه سیاهم،نه چنانم که تو گوئی،نه چنینم که تو خوانی،نه آنگونه که گفتند و شنیدم،نه سمائم،نه زمینم،نه به زنجیر کسی بسته و نه بردهء دینم،نه سرابم،نه برای دل تنهایی تو جام شرابم،نه گرفتار و اسیرم،نه حقیرم،نه فرستادهء پیرم،نه به هر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم،نه جهنم،نه بهشتم،چنین است سرشتم،این سخن را من از امروز نه گفتم،بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم،نه نوشتم

حقیقت نه برنگ است و نه بو،نه به های است ونه هو،نه به این است و نه او،نه به جام است و سبو.گر به این نقطه رسیدی به تو سر بسته و در پرده بگویم،تا کسی نشنود این راز گهربار جهان را

آنچه گفتند و سرودند تو آنی،خود تو جان جهانی،گر نهانی و عیانی،تو همانی که همه عمر بدنبال خودت نعره زنانی،تو ندانی که خود آن نقطهء عشقی،تو اسرار نهانی،همه جا تو،نه یک جای،نه یک پای،همه ای،با همه ای،همهمه ای،تو سکوتی،تو خود باغ بهشتی،تو به خود آمده از فلسفهء چون و چرایی،به تو سوگند که گر این راز شنیدی و نترسیدی و بیدار شدی،در همه افلاک بزرگی،نه که جزئی،نه چون آب در اندام سبویی،خو اویی،بخود آی،تا بدر خانهء متروکهء هر کس ننشینی و بجز روشنی شعشعهء پرتو خود هیچ نبینی و گل وصل بچینی

بخودآ

گذری بر مقام ما انداز

siyavash40@gmail.com (ققنوس) — Fri, 25 Jan 2008 20:05:00 +0000

هوای خانقاه به سرم زد.نیاز داشتم که تخلیه شوم، رفتم.آن گوشه،جای همیشگی خودم نشستم.دف بر دست،ذکر یا رحمن گرفتم

گرم بودم،عشق بودم.و دف چه نوازشهای گاه گاه زیبایی می داد صورتم را

احساس کردم کسی کنارم نشسته است.می دانستم بیگانه نیست.نگاهش نکردم

: اما صدایش در گوشم می پیچید

هو،هو

بگو برادر بگو

بگویید،بجویید،بسوزید

ذکر یا رحمن بگیرید

با رحمان،از رحمن بگیرید

علی گویید،علی جویید،توفیق مدد خواهید

...توفیق مدد

ذکر تمام شد.من سر بروی زمین داشتم.نمی خواستم برخیزم.دستهای آشنایش را بر روی شانه هایم حس کردم.با صدایش اوج گرفتم و حال با دستانش باز می گشتم

.سرم را بلند کردم که نگاهی بیندازمش.درست فکر میکردم،غریبه نبود

شیطان،دوست دیرینه ام

ابر انسان

siyavash40@gmail.com (ققنوس) — Wed, 16 Jan 2008 12:34:00 +0000

امروز نامجو گوش می دادم دوباره

حلاوت و بی صبری از آن من،عشق پانزده سانتی از آن تو

آقا من دوست دارم این عشقو،کی می خواد منعم کنه؟

...هر کس برای خود

منتظرتونم،نفر اولی که میخواد بکوبه کیه؟

پیامبری در راه است

نوشتم که...؟

siyavash40@gmail.com (ققنوس) — Sun, 13 Jan 2008 18:04:00 +0000

این است رسم مردمان زبان نا فهممان

خالی می کنندت،خالی و پوشالی

خالی از زمین،از آسمان

...قلم می شکنند،روح می درند

سرکوب،سرکوب،سرکوب

و در مغزت صدایی است

صدای دارکوب

دارکوب ذهن تو،نه

دارکوب روح تو

دارکوب روح من

روح ما

تق،تق،تق

و سوراخی به بزرگی قبر

siyavash40@gmail.com (ققنوس) — Tue, 08 Jan 2008 08:16:00 +0000

!!!
همش چند روز تنهات گذاشتما،ببین چه بلایی سره خودت آوردی.اصلا با خودت فکر نکردی من بی تو می خوام چیکار کنم.تو که رفیق راه بودی همیشه.چی شد پس؟نکنه من لیاقتت رو نداشتم.ولی می دونی،من بی صدای تو نمی تونم زندگی کنم.درستت می کنم.بعدش می شینیم شب تا صبح با هم حال می کنیم.حالا می بینی.خودت انتخابم کردی،من که کاریت نداشتم.ولی همچین دلم رو بردی که دیگه...هفت سال باهات زندگی کردم،اگه فکر می کنی به همین راحتیا از دستم خلاص می شی عمرا
--------------------------------------------------------------------------------
پ.ن:با تنبورم داشتم حرف می زدم بابا،چرا فکرای بد می کنین آخه.زده هم خودشو داغون کرده ،هم منو

siyavash40@gmail.com (ققنوس) — Sat, 05 Jan 2008 13:37:00 +0000

جاده

چه با شتاب میروند خطهای جاده

خطهای عمر را مانند

خطهای جاده را می شود دید دوباره

خطهای عمر را نه اما می توان

و چه بی صدا می گذرند

...گاه آرام و گاه

----------------------------

سرم درد می کند

باز می کنم پنجره را

چه خنک بادی

کافی نیست اما

سرعتم را بیشتر می کنم

باد را هم

جاده میگوید

همیشه که نمی توان تند رفت

با قوانین بازی نکنی اگر

بازنده ای

من تعیین میکنم قوانین را

با من باش پس

گوش نمی دهم جاده را

"قوانین را تو همیشه؟نه،من هم گاهی"

صدای ترمز شدید

ماشین ایستاد

این از آن گاهی ها نیست

پ.ن:بیست روز،کم نیست نه؟بیست روز من ساکت بودم و جاده می گفت.امروز من میگویم جاده ساکت نیست اما.نمی شود هرگز

...میان ماندن و رفتن حکایتی کردیم

siyavash40@gmail.com (ققنوس) — Sat, 22 Dec 2007 18:45:00 +0000

بروم یا بمانم

ذهن را با کدام سازگار کنم

سازگار می شود اصلا ؟

نوشتن سخت است،سخت است،سخت

سخت تر از هر زمان

. . .

دل طاقت دوری ندارد

دل تنگم

دلتنگ رفتگان

آنها که رفتند از دیده

رفتند اما

ندانستند

خواهم ماند من

با ایمان به روز دیدار

با ایمان به روزی که فریاد برخواهم آورد

"هرگز از دل نرود،هر آنکه از دیده برفت"

می شنوی استاد؟